meditacija

Meditacija

Meditacija predstavlja praksu koja čini deo svih najvažnijih religija sveta.
U pokušaju razotkrivanja porekla i korena meditacije, naučnici su uglavnom pokušavali da dešifruju antičke tekstove i zabeležene hijeroglife i pećinske zapise koji bi ukazivali na ovu disciplinu.
Nekoliko arheoloških istraživanja ukazalo je na to da su još prastari lovci-sakupljači praktikovali određeni vid ove aktivnosti.
Naime, pronađeni su pećinski crteži koji datiraju  od 5 do 3. veka PNE. Prikazuju ljude koji sede u položaju veoma sličnom meditativnoj pozi. Prekrštene noge, ruke položene na kolena, ukočen pogled delimično spuštenih kapaka.
Meditacija i molitva imaju zajedničko to što, odričući se od prolaznog ovde i sada, teže postizanju jedinstva sa večnim apsolutom.
Povezanost sa apsolutom se u istočnjačkim religijama poistovećuje sa stupanjem u stanje zvano Om. Stanje je bezimeno i savršeno, oslobađanjem od večitog kruženja, odnosno dostizanjem mira.
U stanju duboke meditacije moguće je osloboditi se okova konstrukta kao što je vreme ili prostor. Sagledati život u njegovoj simultanosti, kakva oduvek postoji i postojaće, gde je sve dobro i savršeno.
Najstariji zapisi o meditaciji datiraju još iz vremena od nekoliko hiljada godina p.n.e.
Kao integralni delovi najranijih spisa vedskih ili ranih hinduističkih škola.
U periodu oko 5. veka PNE, pronalazimo beleške o posebnim vrstama meditacije. One sad već čine deo kineskog taoizma i indijske budističke tradicije. U mnogim religijskim ritualima meditacija i dalje igra središnju ulogu.
Meditacija je, kao što vidimo, prešla dugačak put od religijske prakse. Preko filozofskog učenja, sve do tehnike opuštanja, u kakvom obliku uglavnom postoji danas. Uvek je bila izuzetno popularna, što je svedočanstvo njene vrednosti i univerzalne primenljivosti. Termin meditacija u današnjem smislu koristi se tek od 12. veka NE. Potiče od latinske reči meditatum što znači razmišljati, kontemplirati.
U savremenom društvu meditacija se sve više koristi kao tehnika za upravljanje stresom. Poboljšanje sveukupnog stanja organizma i kvaliteta života.
Videli smo da je cilj meditacije u nekada bila vrsta spajanja sa apsolutom i postizanje više svesti.
Na koji način savremeni čovek meditira i šta je cilj meditacije?
Meditacija je okretanje od spoljašnjih nadražaja i usredsređivanje na jednu tačku. Pokušaj otklanjanja svih drugih činilaca koji bi mogli da odvuku pažnju.
Cilj meditacije je u otklanjanju nepovoljnog uticaja spoljašnjeg sveta i poniranju u sebe. Zarad otkrivanja sreće, koja se poistovećuje sa mirom.
Zahvaljujući meditaciji osoba je u stanju da se distancira od svega što je okružuje i pronađe mir.
To može biti oaza u toku dana, ili se meditacijom može započeti dan, što mnogi preporučuju.
Da li je meditacija neka vrsta auto-hipnoze jeste otvoreno pitanje za nauku.koji